Για τα τέκνα της μάνα μα για σας πάντα ξένη...

Μαύρη επέτειος σήμερα για την Κύπρο. 37 χρόνια πριν, τέτοια μέρα οι σειρήνες ηχούσαν, αεροπλάνα "μαύριζαν" τον κυπριακό ουρανό και οι πρώτες φλόγες από την μεγαλύτερη καταστροφή στην σύγχρονη ιστορία της Κύπρου είχαν αρχίσει να καίνε...

Αντικατοχικές πορείες, συναυλίες, συνθήματα, όλα έχουν γίνει από τότε. Ο κυπριακός λαός προσπάθησε να αποτινάξει τον ασήκωτο ζυγό που τον βαραίνει από τότε.

37 χρόνια μετά το άνοιγμα της τεράστιας πληγής που αιμορραγεί ακόμα σήμερα αλλά που δεν κατάφερε ποτέ να σκοτώσει την Κύπρο, οι αγώνες συνεχίζονται, κι αν είναι μακριά απ' τα οδοφράγματα, τους βλέπουμε στην επιμονή του κυπριακού λαού για πρόοδο και ανάπτυξη.

Το πάθος και ο ζήλος με τον οποίο η γενιά της εισβολής έχτισε ξανά την Κύπρο από την αρχή, η ψυχή που κατάφερε να αφήσει τα μίση στο παρελθόν και να ορθώσει μέσα από τα ερείπια μια Κύπρο πιο δυνατή και πιο σωστή από πριν, έχει μεταφερθεί και στην νέα γενιά.

Και για αυτό είμαστε υπερήφανοι...